W 1943 roku B. F. Skinner doznał oświecenia. Gail B. Peterson, autor artykułu pt. “The Discovery of Shaping: B. F. Skinner’s Big Surprise”, długo zastanawiał się, na czym owo oświecenie mogło polegać. W notatkach ze swojego eksperymentu Skinner opisał, jak wraz z uczniami nauczył gołębia grać w piłkę, co nie wyglądało na wystarczająco spektakularne osiągnięcie. Okazało się, że nie to wprawiło Skinnera w samozachwyt. Odkrył, że instrument wydający dźwięk i serwujący nagrodę nie musi być elementem klatki, w której trzymane jest zwierzę, bo można owo narzędzie trzymać w ręce.

Jak zwykle niezawodne Youtube ma w zanadrzu film pod tytułem “bf skinner on reinforcement – general psychology”. Film pokazuje, jak precyzyjnie opracowane i mierzone były eksperymenty, w trakcie których zwierzęta uczyły się nowych zachowań. Pozwalały dokładnie stwierdzić, jaki efekt przynosi konkretna strategia, jak szybko zwierzę się uczy, i tak dalej.

Jednak “przełomowe odkrycie” nastąpiło dopiero wtedy, kiedy Skinner zorientował się, że cały proces nie musi być aż tak zmechanizowany – co stwierdził Peterson, analizując notatki naukowca oraz zespołu. Jeśli przyrząd zaznaczający prawidłową reakcję można trzymać w ręce, a zwierzę wypuścić z klatki, to oczywiście znacznie zwiększą się możliwości.

Podobno Skinner doszedł do zuchwałego wniosku, że jest w stanie każde zwierzę nauczyć wszystkiego, sterując nim “zdalnie” z dużą precyzją. Taką naukę, podczas której zaznacza właściwe zachowanie pozostawiając zwierzęciu swobodę, nazwał kształtoweniem – i do dziś jest ono jedną ze stosowanych technik w szkoleniu klikerowym. Oto Skinner, który uczy gołębia obrotu, trzymajac w ręce kliker.