Większość z nas wie, że pszczoły potrafią przekazywać sobie informacje na temat źródeł pożywienia. Potrafią nawet porozumieć się co do nowej, lepszej dziupli, jeśli rój musi opuścić dotychczas zamieszkiwane miejsce. Informacji pozostałym pszczołom dostarczają poprzez charakterystyczny taniec, w którym ich sposób poruszania się oznacza kierunek i odległość od znalezionego miejsca. Pszczoły poruszają się pod odpowiednim kątem, by wskazać, w którą stronę względem słońca powinny lecieć ich towarzyszki. Oprócz tego poruszają się po linii prostej; im dłuższa, tym dalej znajduje się źródło pożywienia.

Dancing bee, fot. loriejeanne

Co by było, gdybyśmy potrafili tak samo komunikować się za pomocą tańca? W zasadzie taniec pszczół przypomina trochę Capoeirę, z tą różnicą, że pszczoły oczywiście nie walczą, tylko porozumiewają się ze sobą. Co zresztą jest cechą często odróżniającą ludzi od innych zwierząt, na korzyść tych ostatnich. Inne rodzaje ludzkiego tańca także można by opisać jako zbiory różnych znaków, które pozwalają porozumieć się tancerzowi z publicznością, albo partnerom między sobą. Gdyby na tej zasadzie porównać taniec pszczół do ludzkiego tańca, łatwiej będzie docenić jego skomplikowaną strukturę i praktyczne zastosowanie.

Nasze zwierzęta domowe też często wykorzystują umiejętności, których ich uczymy, do porozumiewania się z nami. Może nie zawsze jest to taniec, ale wiele zależy od tego, jak wielu rzeczy zwierzę zostanie nauczone i jak później będziemy z tego korzystać. Umiejętność komunikacji jest istotnym elementem w rozważaniach nad świadomością zwierząt, więc choćby dlatego warto nad nią pracować.