Forum o szkoleniu będzie się dzieliło na kilka podkategorii. Jedną z nich, pt. Pozytywne Szkolenie Koni poświęcamy wyłącznie koniom, a osobno przeznaczamy miejsce na rozmowy o wszystkich innych zwierzętach, nawet tych najbardziej egzotycznych. Wiele razy okazywało się, że połączenie różnych doświadczeń daje zaskakujące rezultaty i ułatwia spojrzenie na sprawę świeżym okiem. Szukając pomysłu na oduczenie psa ciągnięcia na smyczy, zapytajmy jak rozwiązują ten problem ludzie mający do czynienia z tak dużym i silnym zwierzęciem, jakim jest koń. Zastanawiając się, dlaczego koń nie angażuje się w ćwiczenia i zabawy z człowiekiem tak bardzo, jak pies, poszukajmy rady u tych, którzy po mistrzowsku potrafią obudzić w zwierzęciu prawdziwą pasję.

Mechanika Ruchu Konia jest zagadnieniem tak fascynującym, jak trudnym, a wielu koniarzy wie o niej o wiele za mało. Nawet gdybyśmy wiedzieli o tym już absolutnie wszystko na poziomie ogólnym, wciąż będziemy spotykać na swojej drodze wyjątkowe, indywidualne końskie jednostki, z których każda będzie dla nas większą lub mniejszą tajemnicą. Zapraszamy więc do wspólnego zastanawiania się nad różnicą między kłusem hiszpańskim a kłusem wyciągniętym, nad tym czy piaf jest bardziej podobny do stępa, czy do kłusa… i tak dalej.

Oby nasze nowe forum było nie kończącą się inspiracją zarówno dla Klikerlabu, jak i dla Equimechany, dzięki czemu wszyscy będziemy o ten skrawek internetu mądrzejsi… a może nawet ułatwimy nieco życie tym zwierzakom które muszą nas, ludzi, znosić i nosić!

Forum ma być miejscem spotkań, dlatego ułatwiamy je w jeszcze jeden sposób: powstaje “dział międzynarodowy”, w języku angielskim (pt. Equine Mechanics oraz Animal Minds) oraz hiszpańskim (pt. Discusiónes en Español). Pole do popisu dla wszelkich poliglotów! Do rozmów zapraszamy wszystkich, także tych, którym do mistrzostwa językowego jeszcze trochę brakuje. Szlifujmy umiejętności i poszerzajmy horyzonty :)

• Zobacz też: Forum, instrukcja obsługi

Torebka na nagrody, ogromnie praktyczna z punktu widzenia kogoś, kto przez lata nosił smakołyki w kieszeni albo w torebce-biodrówce. Otwiera się od góry, więc nic się nie wysypie, a po bokach ma dwie kieszonki na kliker. W środku zmieści się nawet standardowy kubeczek na psią karmę, taki plastikowy z miarką. Super! Dla koniarzy też by się nadawała, chociaż mogłaby bardziej przylegać do ciała (jest okrągła, żeby mieścił się ten kubeczek).

“Tajemnice psiego umysłu” Stanleya Corena. To ten od rankingu inteligencji psów. Na psim forum znajdziecie spis jego artykułów dostępnych w portalu Onet. Książkę na pewno polubią czytelnicy “Umysłów zwierząt” Donalda R. Griffina, bo jest to podobny rodzaj analizy zwierzęcych zachowań, podszyty ogromnym szacunkiem dla nich. Nie znajdziecie tam prostej recepty typu “jak pies robi tak, to ty zrób tak”.

“Kliker – skuteczne szkolenie psa” Karen Pryor to właściwie odwrotność powyższego – wszystko wyłożone najprościej jak się da. Czasami warto wrócić do takich podstaw, jak człowiek się zagubi w niuansach szkolenia, no i jest to idealna książka dla początkujących. Do książki jest dołączony film, całkiem porządnie zrealizowany i również tłumaczący wszystkie podstawowe zagadnienia, na przykładzie nauki prostych poleceń typu “siad” czy “waruj”. Warto znać choćby dlatego, że Karen Pryor jest jedną z prekursorek całego klikerowego zamieszania :)

Klikerlab również przygotowuje fantastyczne niespodzianki dla swoich Czytelników, ale o tym już w roku 2010!

Wymieniłam kilka adresów, gdzie można znaleźć fora tworzone przez wartościowych ludzi, poświęcających swój czas na wyjaśnianie tego typu zagadnień. Jest to naprawdę godne pochwały, ponieważ taka merytoryczna dyskusja potrafi rzeczywiście odmienić człowieka. Czasem zaprze się w swych poglądach tak, że wręcz zrezygnuje z udziału w takim forum. Często jednak wraca by dowiedzieć się więcej i zmienić swoje postępowanie.

Niektórzy, uświadomiwszy sobie że stosując kary ulegali stereotypom i działali nieskutecznie, a do tego krzywdzili zwierzę, wstydzą się później przyznać że bronili fałszywych racji. Z tego powodu czasem migrują do innych, podobnych społeczności, by tam zacząć się uczyć od początku, tym razem już z odpowiednim nastawieniem. Myślę że jest to dobre zjawisko. Może takie społeczności są dla siebie nawzajem konkurencją, ale jako całość wychowują coraz więcej świadomych właścicieli zwierząt, którzy mogą nieść dalej “kaganek oświaty”…

Jerzy Pilch na dziś: “Czytałem ułożone z niemałą wirtuozerią stylistyczną wnioski o ukaranie i wszechstronne uzasadnienia wniosków o ukaranie.” To właśnie znajdziecie w tego rodzaju wątkach. Polecam zacząć od działu na forum o pozytywnym szkoleniu psów, zatytułowanego “Dlaczego nie stosujemy awersji”.

O koniach:

• Forum Art of Natural Dressage, w języku angielskim, skoncentrowane jest na pozytywnym szkoleniu w kierunku klasycznego jeździectwa. Zakres zainteresowań jest bardzo szeroki, a życzliwość i kultura forumowiczów naprawdę wyjątkowe.
• Lista dyskusyjna The Click That Teaches to miejsce, gdzie często udziela się Alexandra Kurland, autorka książek i filmów pod tym samym tytułem. Wśród dyskutantów można znaleźć głównie uczestników jej seminariów, a ona sama bardzo dokładnie opisuje spotkane tam “przypadki”.

O psach:

• Chyba nie ma wątpliwości, czego dotyczy Forum o pozytywnym szkoleniu psów. Jest bardzo popularne i również życzliwe, więc nie tylko należy tam zadawać wszelkie pytania, ale też bardzo szybko można doczekać się wielu odpowiedzi. Forumowicze dużo też piszą o własnych doświadczeniach z psami i zapraszają na różne wydarzenia, szkolenia, obozy.
• ClickTeach to lista mailingowa na której porusza się nieco ogólniejsze tematy, niż tylko psy. Głównym tego powodem jest Bob Bailey, który aktywnie uczestniczy w życiu tej grupy i chętnie dzieli się swoimi doświadczeniami. Poszerza horyzonty i pozwala lepiej poznać ważnego naukowca.

Wracając do tematu tego artykułu, czyli psa. Mamy go, może od paru dni, a może od wielu lat. Chcemy go szkolić pozytywnie, bo już się dowiedzieliśmy że tak należy i że z psami szczególnie, bo przecież nie ma w tym aż tak wielu kontrowersji, jak w przypadku koni. Pies to pies, zwłaszcza mały i niegroźny. Okazuje się jednak, że stajemy przed wieloma dylematami. Nie chodzi nawet o te szkoły dla psów, które wciąż zapraszają kolczatki. Po prostu pies, zwłaszcza szczeniak, od czasu do czasu robi coś nie po naszej myśli. Wtedy okazuje się, że na każdą psią niesubordynację jest jakaś recepta, która bardziej przypomina magiczne zaklęcie, niż racjonalnie uzasadnioną metodę szkolenia.Najlepiej chyba kierować się zdrowym rozsądkiem… szukać sposobu na radosnego psa, który dużo potrafi i jeszcze więcej chce. Bawić się z psem, zamiast bawić się w dominację. Oglądać pozytywne przykłady, takie jak filmik o dwumiesięcznym szczeniaku. Czyli mały wesoły labrador, który zna ogromnie dużo poleceń mimo młodego wieku. To chyba najlepsza reklama szkolenia klikerowego, zresztą filmy tego autora cieszą się ogromną popularnością.

Taki pies, jak na załączonych rysunkach, należy do moich ulubionych. Wprawdzie wygląda na nieszczęście (w tym konkretnym przypadku, który rysowałam, było to dość uzasadnione) ale jednocześnie wygląda jak prawdziwy pies. Lubię psy, które wyglądają na miłe i mają dobre charaktery. Może do tego trzeba dążyć w szkoleniu? Dobrze wyszkolony pies – czyli taki, który ma dobry charakter. Czasami niewiele trzeba i wtedy wystarczy niewiele.