Są też takie metody, które behawioryzm odrzucają, jako coś, co za bardzo upraszcza sferę emocji i wewnętrznych przeżyć. One opierają się bardziej na badaniu zachowań zwierząt w ich naturalnym środowisku, interakcji w stadzie, trybu życia; a następnie tą wiedzę przenoszą na metody komunikacji z człowiekiem. Bardzo wiele takich metod można znaleźć i czasem powodują nieporozumienia, jeśli nie są wystarczająco uzasadnione. Myślę jednak że najlepiej oceniać je “zdroworozsądkowo”… zawsze obserwować reakcje zwierzęcia, które przecież jest w tym wszystkim najważniejsze. Czasem jakieś podejście może pomóc osiągnąć szybki efekt, ale niekoniecznie lepszy.

Ja na razie staram się zrozumieć i stosować metodę klikerową, chociaż zdaję sobie sprawę, że dopasowuję ją do siebie. To, co mi działa, nie zawsze musi odpowiadać komuś innemu, dlatego warto poszukać takiej metody, która przekonuje nas swoją argumentacją i, przede wszystkim, efektami. Najlepszą rekomendacją jest szczęśliwe, zaangażowane i zrelaksowane zwierzę. Dlatego tym razem nie szukam, a zachęcam do szukania :)